Take me to Berlin

Δεν επρόκειτο να γράψω για το ταξίδι αυτό, αλλά το γραπτό της Χρύσας ( τούτο εδώ ντε http://chryssas.posterous.com/a-trip-part-ii) με έκανε να θέλω να γράψω. Το Βερολίνο το έχω δει με όλους τους τρόπους. Ερωτευμένη, πληγωμένη, ζευγαρωμένη. 

Πρώτη φορά πήγα με τον φίλο μου πριν 7 χρόνια και με γερμανούς φίλους μας (τι να κάνουν αυτά τα παιδιά- και ο πρώην μου εδώ που τα λέμε). Με ξενάγησαν στα καθιερωμένα και αυτό που μου είχε μείνει, ήταν οι αρκούδες. Απο τότε όμως με είχε μαγνητίσει, κάτι, που με έκανε να θέλω να γυρίσω.

Αυτή η πόλη έχει μια καταραμένη μαγεία, ένα vibe, που όσο και να θέλεις δε μπορείς να ξεφύγεις. Δεν την λες ιδιαίτερα όμορφη, δεν την λες άσχημη, αλλά αυτή η πόλη δεν έχει σημασία πως είναι τελικά . Αλλά πως σε κάνει να νιώθεις όταν είσαι εκεί πέρα.

Δεύτερη φορά πήγα με άλλη παρέα 5 κοριτσιών ως φρεσκοχωρισμένη απο σοβαρή σχέση. Τα 4 προχώρησαν με τη ζωή τους, παντρεύτηκαν, χώρισαν, έκαναν παιδιά. Εγώ ακόμα μπακούρο. Χμ, ανησυχητικό. Αλλά εγώ τουλάχιστον ξαναπήγα Βερολίνο. ΧΑ

Και αυτή τη φορά, με μαγικό τρόπο μαζευτήκαμε απο 2 άτομα που ήταν να πάμε αρχικά, 8. Κορίτσια. Και ΔΕΝ πλακωθήκαμε. 

Για άλλη μια φορά, περάσαμε πολύ ωραία. Γιατί δεν ξέρω, σα να σταματάς να σκέφτεσαι την καταραμένη τη δουλειά, σαν το μόνο που σε απασχολεί είναι τι θα φας και πόσο χοντρά ρούχα να φορέσεις και που να πιεις το επόμενο ποτό σου. Ο χρόνος περνάει υπέροχα γρήγορα, αλλά σου δίνει την αίσθηση ότι στέκεται σταθερός σε μια γωνία, κάνει τσιγάρο και πίνει μια μπύρα φορώντας ακουστικά του ipod. 

Κρύο. Καταραμένο κρύο, που και να θελεις να κοιμηθείς, σε ξυπνάει. Μαγικό κρύο. Που σε κάνει να εκτιμάς τη ζέστη και το μικρό φιλί μιας ηλιαχτίδας.

Μουσική. Στο μπαρ, στο καφέ. Στο μυαλό σου, όταν περπατάς και νιώθεις ότι ζεις μέσα σε μια ταινία και ακούγεται απο πίσω το soundtrack. Τι θα άκουγα στο background? Iggy, Kills, Interpol, Nena, Killers, Smiths, David Bowie. 

Τα μπαρ, σκοτεινά, βρωμερά, κακόφημα. Αν δεν ήταν οι γερμανοί ντυμένοι κρεμμύδια μέσα στη ζέστη, θα ορκιζόμουν ότι θα πεταγόταν απο κάπου ο Αλεξ απο το Κουρδιστό Πορτοκάλι και θα μου προσέφερε ένα γάλα.

Θα ξαναπάω? Σίγουρα. Με ποιούς? Κανείς δεν ξέρει. Με ποιόν θα ήθελα να πάω όμως? Με κάποιον που θέλει να μοιραστεί το Βερολίνο μαζί μου.

What a beautiful state we’re in

One comment on “Take me to Berlin

  1. Chryssa G.
    November 24, 2010

    Και ΔΕΝ πλακωθήκαμε. χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα . Πολύ σωστή επισήμανση γιατί είχα κουραστεί να λέω: "όχι δεν τσακωθήκαμε!":p 😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on November 24, 2010 by in Uncategorized and tagged , .
%d bloggers like this: