F.E.A.R.

Merry-crisis-and-a-happy-new-fear

Αυτήν την στιγμή είμαι στο γραφείο, είναι 10.30 το βράδυ και σήμερα στις 18.30 γύρισα από επαγγελματικό ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη.

Χθες πλακώσαν τον Μανώλη. Ένα παιδί που έχω την τύχη να γνωρίζω και λέω τύχη, γιατί πρόκειται για ένα εξαιρετικό παιδί και ιδιαίτερα αστείο και ευφυές. 

Τα νέα αυτά με βρήκαν στην Κωνσταντινούπολη και δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Να στείλω μήνυμα στο Μανώλη; Να τον αφήσω να ηρεμήσει; Να μου περάσει και εμένα η οργή;

Γύρισα λοιπόν. Διάβασα όσα γράφτηκαν. 

Έχω μουδιάσει πλέον. Από όλα. Από την κατάσταση εδώ. Επειδή ήμουν σε ένα διεθνές συνέδριο οι συνεργάτες μου από το εξωτερικό με ρωτούσαν πως είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. 

Τι να πω;

Ότι κάθε μέρα δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει; Ότι φοβόμαστε για το αύριο; Ότι προσωπικά και οι λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς που έχω, νιώθω ότι λιγοστεύουν;

Λυπάμαι. Για μένα. Για τους φίλους μου. 

Δεν είναι η οικονομική κατάσταση. Είναι αυτή η ανασφάλεια που όλοι έχουμε. Ο φόβος. 

Eίναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που δεν είμαι αισιόδοξη.

Είναι από τις λίγες φορές που φοβάμαι. Όχι για εμένα. Για αυτό που έχουμε όλοι γίνει. Και για αυτό που θα γίνουμε μετά την γαμημένη την κρίση.

Μάλλον πρέπει να ακούσουμε λίγο Ian Brown και να αποκτήσουμε το σωστό F.E.A.R.= Forget Everything and Remember

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on October 12, 2012 by in Uncategorized.
%d bloggers like this: