Ξαφνικός Θάνατος

904422_10151475725093393_759688980_o (2)

Χτύπησε το τηλέφωνο μου νωρίς το πρωί. Από αυτό και μόνο έπρεπε να το καλατάβω. Ποτέ δε με έπαιρνε τηλέφωνο, πάντα μου έστελνε sms/mms/pm/dm/whatsapp. Ποτέ τηλέφωνο. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Επίσης, ποτέ δεν επικοινωνούσε πρωί. Χρειαζόταν τουλάχιστον 3 καφέδες για να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο. Την είδα χθες το απόγευμα, τι θα μπορούσε να έχει πάει στραβά από τότε μέχρι τώρα; Tην μυρίζω ακόμα επάνω μου. Ακόμα, μετά από 3 ντους. Δε μπορώ να την ξεβγάλω.
Μου λέει έλα. Κάτι έγινε. Δε μπορώ να σου εξηγήσω πιο πολλά. Το μόνο που μπορώ να σου πω ότι δε θέλω να σε ξαναδώ. Θέλω να το δεχτείς, να το σεβαστείς και να μην ξαναεπικοινωνήσεις μαζί μου.
Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Από μέσα μου έλεγα “Τι έκανα; Πως μπορώ να το διορθώσω; Δε θέλω να σε χάσω. Νομίζω ότι σε αγαπάω”
Έναντι, απάντησα ένα ξερό: ΟΚ.
Πολλά φιλιά μου είπε. Ντάξει γεια, της είπα. Take care, μου είπε. Της το έκλεισα στα μούτρα. Τι take care μωρή; Στο Μπέβελρι Χιλς παίζουμε;
Είχα παγώσει. Κοιτούσα το τηλέφωνο και προσπαθούσα να συνέλθω από το σοκ. Το σώμα μου είχε ακόμα τη μυρωδιά της. Ξανάπαιξα στο μυαλό μου το τελευταίο απόγευμα. Το μόνο παράξενο που μπορώ να σκεφτώ ήταν ο τρόπος που ανέπνεε. Δε μπορώ να στο εξηγήσω. Φιλιόμασταν 25 λεπτά, για να αποχαιρετηθούμε. Έχω ακόμα τη γεύση της.
Τι συνέβη;
Η καρδιά μου είχε σπάσει. Τίποτα δε μπορεί να σε προετοιμάσει για αυτή τη στιγμή. Ναι, φοβόμουν ότι θα με αφήσει, αλλά ποτέ έτσι.
Έχω υπάρξει πολύ μαλάκας μαζί της όλον αυτόν τον καιρό, το παραδέχομαι. Αλλά και πάλι. Γιατί; Γιατί τώρα; Τι θα έκανε χθες μου είπε; Θα πήγαινε να βρει κάτι φίλους. Ποιους φίλους; Ποτέ δε τη ρώταγα τι έκανε. Λες να γνώρισε κάποιον; Λες να είχε γνωρίσει κάποιον άλλον;
Δε θα μάθω. Αν έχω μάθει κάτι τόσα χρόνια, είναι ότι πρέπει να σέβεσαι κάποιον που σου λέει να τον αφήσεις στην ησυχία του.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι τίποτα δε με βοηθάει. Ο καιρός είναι υπέροχος, όλοι είναι χαμογελαστοί, τα πάντα συνεχίζονται. Η καρδιά μου έχει σταματήσει δε το βλέπετε;
Η δουλειά δε σταματά, προσπαθώ να συγκεντωθώ στο report της καμπάνιας, και μου έρχεται να πάρω τον πελάτη και να του πω: Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν έχει σημασία ηλίθιε;
Η αποτελεσματικότητα, οι μαλακίες σου; Τίποτα δεν έχει σημασία χωρίς εκείνη. Βέβαια, δε θα της το πω ποτέ.
Θα συνεχίζω να τριγυρίζω σα φάντασμα ανάμεσα στον χαμογελαστό κόσμο, χωρίς να καταλαβαίνει κανείς ότι έχω πεθάνει μέσα μου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on April 25, 2013 by in Uncategorized and tagged .
%d bloggers like this: