Γιατί το “κοίτα τη δουλειά σου” είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις

9e380aecf05d11e2979522000a9f309d_7Έχω ξαναπεί ότι αυτό το blog δεν είναι το πρώτο μου. Το πρώτο μου blog που αφήνω να θυμούνται οι φίλοι μου που με γνωρίζουν απο παλιά, ήταν η πιο μαύρη σελίδα του διαδικτύου, γεμάτη έρωτα, απογοητεύσεις, μουσική και αστεία. Πάνω κάτω αυτό που είμαι και τώρα, απλά πολύ πιο ειλικρινές και προσωπικό. Τώρα αυτά όλα έχουν μετουσιωθεί στο παρόν blog, στα profile μου στα social media και στη σελίδα let it beh. Η εισαγωγή αυτή είναι απαραίτητη για αυτό που θέλω να μιλήσω.

Αν κοιτάξει κανείς το προφιλ μου στο Facebook & στο Twitter στην αρχή του, ήταν σαφως πιο κάφρικο και σατύριζε πολλά κακώς κείμενα των ημερών. Έμαθα με την πάροδο του χρόνου πολλά πράγματα, αλλά το πιο σημαντικό όλων είναι το εξής: Κοίτα τη δουλειά σου και let others be. 

Υπάρχουν πολλοί που τους ενοχλεί η παρουσία μου στα social media και με κράζουν, όπως έκραζα και εγώ πολλούς στο παρελθόν. Πλέον όμως εκτός του ότι δεν αξίζει να σπαταλάς ενέργεια κράζοντας άλλους, μπορεί αυτούς τους ανθρώπους να τους συναντήσεις στην πορεία της ζωής σου και όχι μόνο της επαγγελματικής. Και να τα πάρεις πίσω όλα όταν τους γνωρίσεις. Και να μετανιώσεις κακίες που είπες, όταν γνωρίσεις τον άνθρωπο πίσω από την περσόνα. Και τότε τι κάνεις;

Στον επαγγελματικό τομέα, και ειδικότερα στο δικό μου, όλοι πάνε να βγάλουν τα μάτια όλων. Όλοι είναι φίλοι μπροστά σου, και αν γυρίσεις για 2 λεπτά  την πλάτη, αρχίζουν να κράζουν. Και μετά τα μαθαίνεις είτε μέσω καλοθελητών είτε μέσω posts που κάνουν στις σελίδες τους και σου τα στέλνουν mutual friends. Για εμένα είναι τουλάχιστον ανήθικο να σπιλώνεις συναδέλφους και εταιρείες στο χώρο σου, επειδή “έκαναν ένα λάθος”. Το συναδελφικό είναι να τους το πεις, να το διορθώσουν. Δεν τρώνε από την τσέπη σου. Αν είσαι τόσο ανήθικος με τους συναδέλφους, είσαι απλά ανήθικος. Ουδέν κρυπτόν στο internet και αν εκτεθείς, τελείωσε.

Ζητάω αναδρομικά συγγνώμη για όσους έχω πει κακία.

Και θα κλείσω με μια θλιβερή ιστορία. Ήταν μια κοπέλα με ένα blog που κοροίδευα πολύ. Πάρα πολύ. Τη συνάντησα και ανακάλυψα ότι ήταν το πιο θλιμένο πλάσμα αυτού του κόσμου. Και ότι μέσα από αυτό το blog  έπαιρνε ζωή. Και μετάνιωσα πικρά.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on April 11, 2014 by in personal.
%d bloggers like this: