Γιατί με στεναχώρησε τόσο η σήψη του Rockwave

10533764_10152329006277893_2443710241686131788_n (1) Αυτό το κείμενο το γέννησε η συνέντευξη του Λώρη στην Popaganda και η παραπάνω φωτογραφία που είδα στην σελίδα του Rocking.gr.  Ας γυρίσουμε λίγο πίσω στο χρόνο.

1999, Άγιος Κοσμάς. Rockwave Festival. Το φεστιβάλ που με έκανε να αγαπήσω τα φεστιβαλ. Το φεστιβάλ που είναι ο λόγος που πηγαίνω σε ότι συναυλία υπάρχει.

Δευτέρα 12 Ιουλίου Τρίτη 13 Ιουλίου Τετάρτη 14 Ιουλίου Πέμπτη 15 Ιουλίου
Manowar Mercyful Fate Sodom Immortal Nightfall Exhumation Horrified Blur PlacebodEUS Mercury Rev Purple Overdose Ονειροπαγίδα Μιχάλης Δέλτα Garbage Patti Smith Fun Lovin’ Criminals Bokomolech Make Believe Closer Prodigy + Terror X Crew The Afghan Whigs Bloodhound Gang Queens of the Stone Age The Earthbound Sigmatropic

 

Screen Shot 2014-07-13 at 1.56.18 PM

Το εισιτήριο του a ticket a day. Πατήστε τη φωτογραφία για ολόκληρο το άρθρο

Δε νομίζω πως θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα των Blur. Κάποιος είχε την ιδέα να υπάρχει ένα bungee jumping στο χώρο της συναυλίας και όταν βγήκαν να παίξουν οι dEUS (τον καλύτερο -κατ΄εμέ) δίσκο της καριέρας τους – το Ideal Crash) ο Tom Barman σταματάει ένα τραγούδι ( Suds and Soda) στη μέση και αρνείται να συνεχίσει αν δεν πηδήξει αυτός που έχει πάει στο bungee Του λέει: Just Fucking Jump. Οι Placebo πρώτη φορά στην Ελλάδα και πάλι στην καλύτερη φάση της καριέρας τους (και όχι το αστείο που είναι σήμερα) έρχονται και το πρώτο πράγμα που λέει ο Brian Molko είναι: Όταν προσγειωθήκαμε ο πιλότος μας είπε ότι έχει 36 degrees και μετά έπαιξαν το ομώνυμο κομμάτι. Φανταστείτε πόσο καλοί ήταν οι Placebo, που μετά οι Blur μας φάνηκαν πεθαμένοι.

Γιατί όμως μετά από 15 χρόνια μπορώ να θυμηθώ με τόση λεπτομέρεια ότι έζησα σε αυτό το Rockwave; Γιατί ήταν ένα σπουδαίο φεστιβάλ που με διαμόρφωσε. Τα χρόνια πέρασαν, πολλά ονόματα ήρθαν, ο κόσμος άρχισε να δυσανασχετεί με την Didi και λόγω διοργάνωσης και κυριώς λόγω της συμπεριφοράς τους προς τον κόσμο που πήγαινε στις συναυλίες. Νομίζω κανένας δε θα ξεχάσει το 2009 στους depeche mode την ταλαιπωρία που ζήσαμε για να φύγουμε από τη Μαλακάσσα. Που παρεπιπτόντως είναι ένας φανταστικός συναυλιακός χώρος.

Rockwave 2014. Το Φεστιβαλ χωρίς Headliner. Την Παρασκευή πέτυχα την φωτογραφία από το φεστιβαλ όπου οι Godfathers παίζουν μόνοι τους σχεδόν (βρήκα και μια από τους Villagers of Ioannina City που παίζαν με 2 άτομα-δεν υπερβάλλω- από κάτω, ενώ είχαν γίνει sold out 1 μήνα πριν ) και στεναχωρήθηκα. Και δεν ήμουν η μόνη. Υπήρχαν βέβαια πολλοί που είπαν “καλά να πάθουν”, “και τι περιμένανε με τη Μποφίλιου” “να τους γίνει μάθημα”, αλλά εγώ στεναχωρήθηκα τόσο που δε μπορούσε να μου βγει κάτι κακό. Παρόλο που στο παρελθόν έχω πει τα χειρότερα. Γιατί όσα και να έχει κάνει η didi, το Rockwave δεν άξιζε τόση απαξίωση. Γιατί ήταν το φεστιβάλ που μας μεγάλωσε και μας διαμόρφωσε.  Και δεν είναι το φεστιβάλ που θέλω να πάω να δω για headliners τη Μποφίλιου και τον Χαρούλη. Θέλω να δω μεγάλα ονόματα. Αν δε μπορεί, ας το τελειώσει. Ας μη διασύρει άλλο  τη μνήμη  ενός φεστιβάλ που κάποτε ήταν φεστιβάλ. Κρίμα.

2 comments on “Γιατί με στεναχώρησε τόσο η σήψη του Rockwave

  1. hoodoo man
    July 14, 2014

    Συμφωνώ στα περισσότερα, εκεί που διαφωνώ είναι σε κάποιες αναφορές σχετικά με νέες μπαντες (VIC, κλπ).
    Υπάρχουν σχήματα που δεν έχουν συμμετάσχει σε διοργάνωση-αρπαχτή, συνειδητά, για να μην απογοητεύσουν τον λιγοστό κόσμο τους, ή από διαφωνία σε κάποια υψηλή τιμή εισιτηρίου π.χ., κλπ…
    Όταν όμως “παραδίδεσαι” προκειμένου να λάβεις οποιουδήποτε είδους προβολή (δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο λόγο που μια μπάντα θα πήγαινε φέτος να παίξει), δυστυχώς δείχνεις πως δεν έχεις χαρακτήρα και παίρνεις και το ρίσκο του να χαρακτηριστείς αναλόγως…
    Καθείς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του και με αυτή τη λογική, συμφωνώ με κάποιον που θα σκέφτηκε “καλά να πάθουν/τι περίμεναν με τη Μποφίλιου” και ό,τι άλλο ίσως ακούστηκε.

  2. Καποιος -δεν θυμαμαι ποιος- είχε πει ότι μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πάντα ή όλους για λίγο. Δεν μπορείς όμως να τους κοροϊδεύεις όλους για πάντα.
    Κάπως έτσι συνέβη και με το rockwave. Κι εγώ δεν θα ξεχασω το 98 με Τρυπες, Moby να ειναι μονιμως σκαρφαλωμενος στα καγκελα και στο τέλος να παρακολουθούμε ολοι μαρμαρωμένοι τους Portishead.
    Αντί αυτά τα πρώτα χρόνια να γίνουν οδηγός για τα επομενα ακολουθησε μπόλικη υπεροψία, αδικαιολογητα φουσκωμένες τιμές και εμμονή με ένα συναυλιακό χώρο που μόνο λόγω προσβασιμότητας απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on July 13, 2014 by in music.
%d bloggers like this: