Ημερολόγιο Διακοπών: Νάξος/ Κουφονήσι

Processed with VSCOcam with c1 preset

Αν οι ιδανικές σου διακοπές είναι πάρτυ, ποτά, ξενύχτια, γνωριμίες και μπιτσόμπαρα, καλύτερα να μη διαβάσεις το ακόλουθο κείμενο γιατί θα βαρεθείς πολύ.
Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Κάθε άνθρωπος επιλέγει τις διακοπές του με κάποια βασικά κριτήρια. Εγώ  είχα από πάντα τα εξής κριτήρια: ωραίες παραλίες, ωραίο φαγητό, ησυχία να διαβάσω τα βιβλία μου. Ποτέ δεν έχω πάει διακοπές για να κάνω γνωριμίες και για να πω την αλήθεια μου,  οι γνωριμίες  στις διακοπές με εκνευρίζουν (και ήμουν έτσι και τα 7 χρόνια που ήμουν single, δεν έπαθα μετάλλαξη επειδή ζευγαροποιήθηκα). Έχω πάει στη Νάξο αρκετές φορές ακριβώς επειδή πληροί τις προϋποθέσεις για τις δικές μου ιδανικές διακοπές. Η Νάξος είναι ένα μεγάλο νησί με πλούσια φρέσκα τοπικά προϊόντα, γεγονότα που συνάδουν σε δυο πράγματα: 1. Να βρίσκεις ήσυχες παραλίες ακόμα και Δεκαπενταύγουστο 2. Να τρως εξαιρετικά όπου και να πας.
Επίσης, μπορείς να βρεις παραλία με ό,τι αμμουδιά θέλεις: με βότσαλο, με χοντρή άμμο που δεν κολλάει και με ψιλή άμμο και κάθε είδους παραλία: ρηχή οικογενειακή, ρομαντική, με κόσμο, με ξαπλώστρες ή χωρίς και όλες μα όλες με φοβερά νερά.
Αν πας στη Νάξο, πάρε αμάξι. Για να τη γυρίσεις και να πας σε όλα τα απίθανα μέρη. Μείναμε στον Άγιο Γεώργιο, μια παραλία ουσιαστικά δίπλα στη Χώρα της Νάξου, γιατί θέλαμε να πηγαίνουμε σε μέρη την ημέρα και το βράδυ να βγαίνουμε στη Χώρα.

Οπότε η περιήγηση μου χωρίζεται σε τρία μέρη:

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

ΠΡΟΚΟΠΗΣ

Processed with VSCOcam with c1 preset

Processed with VSCOcam with c1 presetΌτι και να πω για τον Άγιο Προκόπη είναι λίγο. Είναι μια πολύ μεγάλη παραλία που έχει χοντρή άμμο που δεν κολλάει πάνω σου και νερά πισίνας που μπαίνεις απευθείας, δηλαδή δεν πηγαίνεις, πηγαίνεις και δεν φτάνεις. Και η παραλία έχει μεν το οργανωμένο τμήμα με τα εκνευριστικά μπιτσόμπαρα αλλά έχει και το μη οργανωμένο τμήμα που πας και βάζεις την ομπρέλα σου και κάθεσαι όλη την ημέρα μακριά από τους άλλους και με ηρεμία. Εκεί που καθόμασταν μετά την Τρίτη μέρα είχαμε μάθει και τους δίπλα μας δηλαδή μια παρέα μεγάλης ηλικίας και ένα ζευγάρι γερμανών με τα πιο ήσυχα παιδιά του κόσμου. Τα παιδιά ήταν αγγελούδια, άκουγαν τους γονείς τους και έπαιζαν ήσυχα. Ηλικίας 7 και 10 ετών ο Τομ και ο Μαξ, έμοιαζαν πάρα πολύ με τους Andy & Olie Pesto από το Bob’s Burgers. Ο Προκόπης είναι μια από τις 2 αγαπημένες μου παραλίες στην Ελλάδα (η άλλη είναι τα Φαλάσαρνα).

ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ/ΠΛΑΚΑ
Αμμουδερή παραλία και οργανωμένη, ιδανική για να πας να πάρεις ξαπλώστρα.

ΑΛΥΚΟ/ΠΥΡΓΑΚΙ
Αν θέλεις να δεις τη ζωή σε ένα κεδρόδασος και μια μη οργανωμένη παραλία, πήγαινε εκεί.

ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ
Πηγαίναμε για Πάνερμο, μείναμε στη Μουτσούνα  τελικά και κάναμε μπάνιο 13 Αυγούστου σε μια υπέροχη παραλία μόνοι μας (άντε με 2 κυρίες μαζί).

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ
Ένα μεγάλο ΟΧΙ. ΜΗΝ, για κανένα λόγο, επαναλαμβάνω ΜΗΝ ΠΑΤΕ.

 

ΦΑΓΗΤΟ/ΓΛΥΚΟ/ΠΟΤΟ

Όπου και να πας στη Νάξο θα φας. Θα φας πολύ. Θα φας καλά. Δε θα χρυσοπληρώσεις. Είναι ιδανικό μέρος για εμάς τους καλοφαγάδες.

Picasso Mexican Restaurantphoto 1 (6)

photo 2 (4)Το έχω ξαναπεί, πως το θεωρώ το καλύτερο μεξικάνικο να φας στην Ελλάδα. Τεράστιες μερίδες, φοβερές μαργαρίτες και σίγουρα το καλύτερο μπανόφι. Φάγαμε 4 φορές, αυτό πρέπει  να σας λέει κάτι. Πάρτε φαχίτας σίγουρα.

 

Meze2

photo 1 (4)Υπάρχει και στην Χώρα, εμείς φάγαμε στην Πλάκα και οι μερίδες ήταν τεράστιες, η ποιότητα εξαιρετική.

 

Το Δίχτυ- Μουτσούνα

photo 4

photo 5Έχω ακούσει τα καλύτερα για τα ψαρικά, αλλά εγώ επειδή δεν τρώω ψάρια πήρα μπιφτέκι γεμιστό. Πήγαμε να πάρουμε χωριάτικη, αλλά ο μαγαζάτορας μας είπε: Ε, εντάξει χωριάτικη τρώτε στην Αθήνα, πάρτε καμία άλλη σαλάτα. Είχα βάλει στο μάτι την σαλάτα «καρβέλι» και είπα ας την πάρουμε. Περιμέναμε ένα καρβελάκι αλλά τελικά μας ήρθε ΑΥΤΟ.

 

photo 3ΕΠΟΣ. Περιττό να σας πω ότι το φάγαμε ΟΛΟ, κάναμε παπάρες και είναι ένας λόγος που θα ξαναπάμε σίγουρα.

 

Λευτέρης-Απείρανθος.

Ένα γραφικό ταβερνάκι στην Απείρανθο που φημίζεται για το γεμιστό μπιφτέκι και την τυρόπιτα του. Φοβερή ποιότητα, και επιτέλους κανονικές μερίδες.

 

ΑΚΤΑΙΟΝ
Για γλυκά και καφέ/πρωινό

 

Waffle House

photo 2 (2)Τα λόγια είναι περιττά. Αγαπημένες γεύσεις φρέσκου παγωτού: Ferrero, Bueno, Waffle House Vanilla.

 

Siu & Giu
Ιταλικό στη χώρα που φημίζεται για τις μεγάλες (και ωραίες) πίτσες και όχι άδικα.

Pandelis
Στον Παντελή δίπλα στο Waffle House θα βρεις εξαιρετικό πρωινό και προτείνω ανεπιφύλακτα κρουασάν με προσούτο. Και το έχει ένας Παντελής Κουφοπαντελής, πόσο τέλειο.

Notos
Αν υπάρχει ένα μέρος να πας για ποτό αυτό είναι ο Νότος και για το μοχίτο αλλά κυρίως για τη μουσική.

ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΑ

Πορτάρα
Ε, εντάξει αν δεν πας στη Νάξο και δε δεις την Πορτάρα είναι σα να πας στον  Πειραιά και να μη δεις το λιμάνι.

Κάστρο
Μη μένεις μόνο στα μπαρ. Πήγαινε μια βόλτα μέσα στο κάστρο έως πάνω πάνω

 

Κεδρόδασος/Αλυκό
Κρίμα είναι να φτάσεις και να μην πας να το δεις

Μουτσούνα

Στη Μουτσούνα που λέτε κατέληγαν τα βαγονάκια του εναέριου τελεφερικ που κουβαλούσε το σμυρίγλι τα παλιά τα χρόνια από το ορυχείο προς το λιμάνι για να γίνει το εμπόριο. Ο εναέριος είναι πολύ εντυπωσιακός. Το 1898 τα καθαρά έσοδα από την εμπορία του σμυριγλιού καθορίσθηκαν ως πρόσοδος υπέγγυος του δημοσίου χρέους της Ελλάδας. Εγγύηση δηλαδή για τους δανειστές της χώρας τα έσοδα από τις εξαγωγές σμυριγλιού. ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ. (από τη Wikipedia)

Σαγκρί
Γραφικό χωριό που θα πας να φας οπωσδήποτε

Απείρανθος
Ακόμα ένα γραφικό χωριό, που οι κάτοικοι είναι….χμ…πώς να το πω… κάπως Κρητικοί.

Σημειώσεις/αναμνήσεις:

 

  • Ο μπάτσος που με σταμάτησε γιατί είχα μπει ανάποδα σε δρομάκι γιατί δεν έβρισκα το πάρκινγκ και άρχισε να μου την λέει (και με το δίκιο του) και στο τέλος γυρίζει στον Κ. και του λέει: Καλά εσείς κύριε δε τη βλέπετε και την αφήνετε;
  • Τα νεύρα όταν τελείωσα την Καρδερίνα. Τέτοια νεύρα με βιβλίο είχα χρόνια να έχω. Απόφαση: Να μην τελειώνω βιβλία που έχω φτάσει στην σελίδα 150 και δε μου λένε τίποτα
  • Το μπιτσομπαρο που μας έφερε ποτό με σπινθιρίζοντα κεράκια (ναι, από αυτά που βάζουμε στις τούρτες) και ελληνικό σημαιάκι
  • Το σπίτι του Ν. στη Νάξο που απλά ήθελα να μείνω σε αυτό το παράθυρο για πάντα
  • Η Πανσέληνος στην Πορτάρα που θα θυμάμαι για χρόνια (είμαι ρομαντική ρε γμτ)
  • Οι άνθρωποι της Νάξου που αγαπάνε τον τόπο τους και αυτό βγαίνει προς τα έξω
  • Είδαμε τον Στάθη τον Παντού να πίνει τον καφέ του. Είναι όντως παντού.
  • Ο παράδεισος είναι η παραλία, το αγόρι μου και οι μπύρες

 

Κουφονήσι

photo 1

 

Ειχα ακούσει και διαβάσει άπειρα πράγματα για τα Κουφονήσια πριν πάω. Όλα μα όλα, έλεγαν για την πιο όμορφη παραλία του κόσμου και το πιο χαλαρωτικό νησί που υπάρχει εκεί έξω. Χμμμμ….

Ίσως ακριβώς οι υψηλές προσδοκίες να φταίνε για την πολύ κακή εντύπωση που μου έκανε. Φτάσαμε στο νησί και το ξενοδοχείο ήταν ακριβώς απέξω, γεγονός πολύ θετικό αφού στο λιμάνι είναι μαζεμένα όλα τα μέρη για να φας και να πιεις. Για να πας στις παράλιες (αν δε θες να κάνεις μπάνιο στο λιμάνι, που εδώ που τα λεμέ είναι μια χαρά) έχεις δυο επιλογές: να πας με πουλμανακι ιδιωτικής εταιρείας ή με καΐκι που φεύγει ανά μισή ώρα. Εμείς επειδή θέλαμε να πάμε στο Πορί απευθείας (ένα τέταρτο μακριά) είπαμε να πάρουμε το λεωφορείο. Κανένας ντόπιος δεν ξέρει τα ακριβή δρομολόγια καθώς στο φυλλάδιο έλεγε άλλες ώρες, στη στάση άλλες ώρες και στο ιντερνετ άλλες ώρες. Τελικά ήρθε μετρά από τρία τέταρτα και σε κανένα απο τα τρία δεν έπεσε μέσα. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η αδιαφορία των εργαζομένων για τον τουρισμό. Εκτός ό,τι δεν ήταν πρόθυμοι μα σε βοηθήσουν, απλά αδιαφορούσαν για το πρόβλημα σου που ήταν το απλό: πως φτάνεις στις ριμαδοπαραλίες.

Φυσικά πήγαμε Δεκαπενταύγουστο που είναι η χειρότερη στιγμή κάθε νησιού καθώς ήταν γεμάτο καγκουρες, κοροτσοπαρέες και κορτάκηδες. Φαντάζομαι αυτό είναι θετικό για κάποιους και φυσικά αν θέλεις να γνωρίσεις κάποιον, αρνητικό για κάποιον που θέλει ηρεμία. Φτάσαμε στο Πορί το οποίο έμοιαζε με Βάρκιζα από άποψη  κόσμου, με το τον έναν  πάνω στον άλλο αλλά με πολύ όμορφο τοπίο. Ναι, σίγουρα τα νερά ήταν όμορφα αλλά ΡΗΧΑ με πάρα πάρα πάρα πολύ ψιλή άμμο, από την άμμο που σιχαίνομαι γιατί κολλάει μέσα από το μαγιό και πρέπει να κάνεις απολέπιση (με την ίδια την άμμο) για να την βγάλεις από το δέρμα σου. Συμπαθητικό ταβερνάκι με συμπαθητική μουσική στην άκρη της παραλίας, αλλά από την άλλη οι αφίσες του “σέξι πάρτυ με το ΝΙΒΟ” που θα γινόταν το Σάββατο , μπορεί να σου δώσει ένα καλό στίγμα για τον κόσμο. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για να βγάλουμε την άμμο από πάνω μας αλλά καθόλου πίεση στο χλιαρό αλμυρό νερό της βρύσης.
Πάμε να φάμε το ξακουστό σουβλάκι “στη στροφή”, όπου πρέπει να περιμένεις στην ουρά μισή ώρα για να φας το πιο μέτριο σουβλάκι του κόσμου. Τα στενά στη χώρα πολύ όμορφα και γραφικά και κατορθώσαμε να καθίσουμε στην περατζάδα στο αστρολουλουδο. Ωραία ήταν, όσο ωραία να κάθεσαι στην Πανορμου, ας πούμε. Το καλό ήταν α. Που δεν είχε δωμάτιο για την ερχόμενη ημέρα 2. Το ό,τι είχε πρωινό καράβι για τη Νάξο.
Φυσικά στο ξενοδοχείο δεν ήταν κάνεις να μας κάνει check out και περιμέναμε μάταια, ώσπου ήρθε ο γλυκούλης ξενοδόχος (παραλίγο να χάσουμε το καράβι) και επειδή είχε δώσει ο καλός μου την ταυτότητα, είπε και το κλισέ: “πάντα οι άντρες πληρώνουν” που εκνευρίστηκα τόσο που έφυγα για να μη χειροδικήσω. 3αστερο my ass.
Δεν ξέρω το ποσό όμορφα είναι τα Κουφονήσι τον Ιούλιο, αλλά για Αύγουστο και για εμένα, σίγουρα όχι. Δεν είναι όλα για όλους, και επειδή υπάρχουν φανατικοί του νησιού (εσένα λέω Νίκο), χάρισμα σας, καλά να περνάτε!

photo 1 (2)Processed with VSCOcam with c1 presetProcessed with VSCOcam with c1 preset photo 3 (2) photo 3 (3)photo 3photo 5

 

 

 

8 comments on “Ημερολόγιο Διακοπών: Νάξος/ Κουφονήσι

  1. pitli
    August 19, 2014

    Νίκη μου,
    ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. Πολύ σωστά το έθεσες. Όλοι. Και ναι, είναι, όχι μιζέρια, αλλά ζήλεια και κακία να μην θέλεις να πηγαίνουν διακοπές οι άλλοι επειδή δεν μπορείς εσύ.
    Οι περισσότεροι άνθρωποι στεναχωριούνται ή και ζηλεύουν που δεν μπορούν να αποκτήσουν κάτι. Εσύ για παράδειγμα, μπορεί να ζηλεύεις αυτούς που οδηγούν μια πόρσε, ή αυτούς που πηγαίνουν διακοπές κάθε χρόνο σε διαφορετική βίλα σε κάποιο εξωτικό νησί. Μπορεί και να μη ζηλεύεις καθόλου, να είσαι ικανοποιημένη με αυτά που έχεις και να μην επιθυμείς αυτά που δεν μπορείς να αποκτήσεις.
    Με την ίδια λογική, κάποιος επιθυμεί να πάει διακοπές, όχι σε κάποια βίλα, όχι σε κάποιο εξωτικό νησί, αλλά λίγες μέρες με τη σκηνούλα του, να ξεφύγει από όλα και να ξανανιώσει, γιατί όπως είπες κι εσύ, όλοι το έχουν ανάγκη. Αυτές τις μέρες όμως, στην Ελλάδα, η πλειοψηφία του κόσμου δεν μπορεί να το κάνει. Και δεν μπορεί γιατί κάποιοι αποφάσισαν πως πρέπει η πλειοψηφία να μην έχει δουλειά, να μην έχει λεφτά, να παλεύει να τα βγάλει πέρα με τους λογαριασμούς, πολλές φορές να μην έχει καν να φάει, πόσο μάλλον να πάει για ποτό ή και διακοπές.
    Από αυτούς λοιπόν, ναι, κάποιοι θα ζηλέψουν. Μπορεί και όλοι να ζηλέψουν επειδή εσύ πήγες διακοπές και αυτοί όχι. Και δεν θα είναι παράλογο. Γιατί νιώθουν ότι δεν έχουν πρόσβαση σε ένα αγαθό που κανονικά θα έπρεπε να ειναι ίσο σε όλους. Γιατί νιώθουν και καταλαβαίνουν ότι είναι φτωχοί και δεν ανήκουν στην ίδια τάξη με εσένα, όσο κι αν δεν θέλεις να το παραδεχτείς, αυτή είναι η αλήθεια.
    Ζούσες σε μία χώρα που δεν ήταν τόσο μεγάλες οι κοινωνικές διαφορές, όπου σχεδόν όλοι απολάμβαναν μία καλή ζωή. Τώρα ζεις σε μία άλλη κατάσταση. Σε μία χώρα όπου η πλειοψηφία δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Σαφώς και να κάνεις τις διακοπές σου και να πάρεις τα ακριβά σου ρούχα και να πιεις τα κοκτέηλ σου και να φας τις γαρίδες σου. Ο καθένας μας κάνει αυτό που τον γεμίζει και τον ευχαριστεί. Αυτό που δεν χρειάζεται να κάνεις όμως, είναι να το τρίβεις στη μάπα σε όλους τους υπόλοιπους που δεν έχουν. Γιατί όταν το κάνεις, μην απορείς γιατί κάποιοι μπορεί να αντιδράσουν άσχημα. Εσύ μπορεί να πεις: “Μα δεν είναι δίκαιο να μην μπορώ να ανεβάσω το ποστ για τις γαμάτες διακοπές μου επειδή κάποιοι δεν πήγαν.” Wake up, δεν ζούμε σε ένα δίκαιο κόσμο. Κάποιοι άλλοι δίπλα σου, όχι σε κάποια άλλη χώρα μακρινή, δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ένα καινούριο ζευγάρι σαγιονάρες (για να μην μιλήσω για τις γαρίδες).
    Μπορεί επίσης να μου πεις: “Ε, ας μην κοιτάνε τις φώτο που ανεβάζω, τα ποστ που αναρτώ, στην τελική, ας με διαγράψουν από φίλη αν τους ενοχλεί.” Μα αν προσέξεις τους φίλους σου, θα αντιληφθείς ότι η πλειοψηφία τους ανήκει στην δική σου οικονομική τάξη, τόσο οι διαδικτυακοί, όσο και οι ζωντανοί. Στην τελική θα καταλήξουμε όπως παλιά, οι πλούσιοι με τους πλούσιους και οι φτωχοί με τους φτωχούς. “Τα λεφτά πάνε στα λεφτά” λέγαν οι παλιοί.
    Είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα διαφωνήσεις με τα περισσότερα που γράφω. Εγώ όμως στα λέω με αγάπη, για να καταλάβεις ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα βλέπεις. Και σίγουρα δεν είναι καθόλου δίκαια.
    Καλό χειμώνα Νίκη. Και του χρόνου να μπορούμε να πάμε όλοι μας διακοπές.

  2. Αδαμαντιος Αστερίων
    August 20, 2014

    Νικη, μονο μια κουβέντα. Για τα δικά σου γραφόμενα οχι μονο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω (για να μη παρεξηγηθ´ω, ξερεις ποοσο “παραλογα” αυστηρός ειμαι)… Η κουβεντα αφορα μια παραγραφο της σχολιάστριας παραπανω “… Ζουσαμε πριν σε μια χώρα χωρις κοινωνικές διαφορές και απολαμβάναμε καλη ζωη κλπ””. Τελικα η φίλη μας, ή ζουσε στη χωρα της Αλικης των θαυμάτων ή στη χωρα του υπερπέραν;;; Ομολογώ, οτι κάπου αλλου ζουσε ( με τα δανεικα, με τα μπαχτατζιδικα, με της Εοκ – επιδοτήσεις, με τους χουλιγκανισμους με τις πρωτιες στο κάπνισμα, στις καρκινογενεσεις, στα ναρκωτικα, στα διακοποδανεια, στον αλκοολισμό των μαθητών, με τα ξενυχταδικα-μορφωτικα κεντρα, με τις ΜΚΟ της μιζας και της αρπαχτής, με, με, με…., απειρα με) και της αρεσε τοσο πολύ, που διαμαρτυρεται (ευγενικα δεν λεω) σε σένα που λες δυο στρωτές, προσγειωμενες φρασεις!!!.. Βεβαίως, “ήτανε στραβό το κλιμα, τόφαγιε και ο γαιδαρος” (οπου γαιδαρος διαβαζε, ΔΝΤ, Τροικα, Σαμαροβενιζέλοι κλπ) και σήμερα ειμαστε δέκα φορες χειροτερα απο τον “παράδεισο” της ανω φιλης μας… Αλλά να μηδενιζει τον ορθολογισμό ( που θάλεγε και η σοφή γιαγια σου Ευαγγελια) των δικών σου σωστών απόψεων περι διακοπών (στη Ναξο, βρε αδερφέ, οχι στη Μυκονο) τοτε παει πολύ… Νάσαι καλα με τον Κ. σου…

    • pitli
      August 20, 2014

      Δεν ανέφερα πουθενά ότι η Ελλάδα ήταν παράδεισος. Εκτός και αν στο δικό σου μυαλό το “χωρίς μεγάλες κοινωνικές διαφορές” μεταφράζεται σε έλλειψη των όσων ανέφερες και άρα παράδεισο. Δεν ξέρεις από τι περιβάλλον έρχομαι, ούτε τι έζησα, ούτε πού βρίσκομαι τώρα για να βγάζεις επίσης το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι ζούσα σαν Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Και φυσικά και δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κάποιον που χαρακτηρίζει τόσο εύκολα και λάθος τους άλλους και με ονοματίζει και “φίλη”. Δεν είμαι φίλη σου. Όπως και η Νάξος δεν είναι Μύκονος, αλλά είναι άπιαστο όνειρο για πάρα πολλούς, όπως και για μένα.
      Μάλλον εσύ ζεις στη δική σου φούσκα που σου προσφέρει η ασφάλεια των χρημάτων σου. Να τα χαίρεσαι και αυτά και τις απόψεις σου. Προσοχή όμως, γιατί τα λεφτά χάνονται εύκολα.

      • nikisot
        August 20, 2014

        Θα πεταχτώ και εγώ εδώ και θα πω το εξής: Δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε τους ανθρώπους που χαίρονται που μπορούν να πάνε διακοπές. Δούλεψαν και αρκετά σκληρά και φυσικά δε θα αισθανθώ άσχημα που πήγα και οόυτε θα απολογηθώ σε κανέναν. Με όλο το σεβασμό, ούτε εσύ ξέρεις αν ο συγκεκριμένος κύριος από πάνω (που τυχαίνει να είναι ο πατέρας μου) έχει λεφτά και με πόσο κόπο έχει χτίσει κάποια πράγματα στη ζωή του. Οπότε, θα παρακαλούσα σεβασμό και προς εμένα και προς τον πατέρα μου, γιατί όπως εμείς δεν έχουμε ιδέα για τη ζωή σου, έτσι και εσύ δεν έχεις για τη δική μας. Και σου εύχομαι ολόψυχα να τα φέρει η ζωή έτσι ώστε και εσύ να απολαύσεις διακοπές και να αισθανθείς τόσο χαρούμενη που να θέλεις να τις διηγηθείς κάποια ημέρα. Σε ευχαριστώ πολύ

      • pitli
        August 20, 2014

        Νίκη,
        επειδή μάλλον άγγιξα ευαίσθητες χορδές λόγω του πατέρα σου, κατανοώ τη συναισθηματική σου φόρτιση. Παρεπιπτόντως, εμένα με ξέρεις, είμαι η Λίλα. Μπορεί να μην ξέρεις τα πάντα για μένα, αλλά ξέρεις ποια είμαι και αν θέλεις μπορούμε να κάνουμε και κατ’ ιδίαν αυτή την κουβέντα.
        Από το πρώτο κόμμεντ που έκανα, δε χαρακτήρισα κανέναν και πόσο μάλλον δεν είπα ότι πρέπει όποιος έχει χρήματα ή πηγαίνει διακοπές να πρέπει να αισθάνεται άσχημα. Καλό θα ήταν να αισθάνεται ευγνώμων όμως, γιατί πραγματικά είναι θέμα τύχης και συγκυριών που τα έχει ακόμα. Δηλαδή τι, εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε εργαστει αρκετά σκληρά για να αποκτήσουμε αυτά που μας λείπουν; Λίγο επικίνδυνο ακούγεται αυτό Νίκη μου, σα να λες ότι δεν έχουμε λεφτά επειδή είμαστε τεμπέληδες.
        Κατανόηση, αυτό είναι το ζουμί όλων αυτών που σου έγραψα. Κατανόηση της σύγχρονης πραγματικότητας με τις τραγικές της καταστάσεις που περνάει ο διπλανός μας. Και λίγο τακτ και διακριτικότητα, δεν κάνει κακό.
        Φιλικά,
        Λίλα

  3. nikisot
    August 20, 2014

    Καλύτερα να τη μεταφέρουμε εκτός την κουβέντα θα σου μιλήσω.

  4. nikisot
    August 20, 2014

    Επίσης να πω δημόσια, ότι φυσικά δεν είναι τεμπέληδες όσοι δεν έχουν και φυσικά υπάρχει τεράστιο πρόβλημα και όλα είναι θέμα τύχης. Φέτος έχω, πέρυσι δεν είχα, του χρόνου κανείς δεν ξέρει, αλήθεια. Αν όμως είσαι τυχερός και μπορείς να πας δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι άσχημα για αυτό.

  5. Αδαμαντιος Αστερίων
    August 20, 2014

    Το στερητικό “α”, μπροστά στις υπεροχες και υψιπετείς λεξεις φίλος ή φιλη, ειναι πιο αποκρουστικό από το επισης στερητικό “α” μπροστά απο τις σοφές λεξεις νοήμων ή νοήμων….
    Δεν εχω καμιά απαίτηση ειλικρινά, να γίνομαι αντιληπτός λογω της χαοτικής διαφοράς νοοτροπίας (και λογω ηλικίας) και αυτό βεβαίως, χωρις καμιά απολύτως αιχμή για τους έμμεσους συνομιλητές μου…
    Έρρωσθε και ευτυχείτε, σεις οι νεώτεροι!… Επιμύθιον: (άσε που θα εχω την γκρίνια του φυλακα-αγγελου της Νικης δηλ της Μαρίας, που με μάλωςε για το άτοπον της παρέμβασης, αλλα εγώ …το βιολί μου)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on August 19, 2014 by in personal, travelling and tagged .
%d bloggers like this: