Μαμά, νομίζω πως μεγάλωσα πια.

d9b84738dc2cb941e4f51c10f5597c11c71b6ee1_m

Δε θέλω να πω “μαμά γερνάω,” γιατί αυτή η φράση δε μπορεί να φορέσει το παλτό που της έχω ράψει. Μεγάλωσα.Έχω μάθει να αποδέχομαι τις εφήμερες φιλίες, να μη πονάνε τόσο όταν τελειώνουν, έχω μάθει να ξεχωρίζω τα σημαντικά (ελπίζω) από τα ασήμαντα, δεν κάνω πια επαναστάσεις ως άλλος Δον Κιχώτης, δεν κυνηγάω το άπιαστο, εκτιμάω αυτά που έχω, δε ζητάω παραπάνω, νιώθω την κάθε στιγμή ως κάτι το μεγάλο, αφήνω τους μεγάλους πόνους του παρελθόντος εκεί που ανήκουν (στο παρελθόν), δεν κάνω μεγάλα σχέδια, κοιμάμαι πιο πολύ, δε μεθάω, γυρίζω σπίτι όταν είμαι κουρασμένη, δε βγαίνω έξω όταν δε μου κάνει κέφι, κάνω χρόνο για τους φίλους μου, βρίσκω χρόνο για τους σημαντικούς για εμένα ανθρώπους, θεωρώ οτι ένα βράδυ μέσα στην αγκαλιά του Κ μου είναι ο παράδεισος, είμαι περήφανη όταν καταφέρω να τελειώσω ένα βιβλίο, είμαι χαρούμενη όταν καταφέρω να πάω ταξίδι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on January 13, 2015 by in personal.
%d bloggers like this: