Ένα ερωτικό γράμμα

10352931_10205378182555722_6536316519347741974_n

Αυτές τις ημέρες σκεφτόμουν ότι όλα όσα θεωρούσα δεδομένα στη ζωή μου δεν είναι. Ο τρόπος που μεγάλωσα, τα εφόδια που μου έδωσαν οι γονείς, αυτά που ήθελα να κάνω μέχρι όταν μεγαλώσω, έχουν κατασταλάξει στη μνήμη μου μέσα από το φίλτρο της νοσταλγίας που όλα τα κάνει πιο όμορφα.
Αυτά που θυμάμαι, οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, ίσως δεν ήταν τόσο μικρές ή τόσο μεγάλες ή δε με πλήγωσαν τόσο όσο πίστευα.
Αυτόν τον καιρό ακούω δύο άμπλουμ. Του Sufjan Stevens (που μιλάει για τη σχέση του με τους γονείς του) και του Φοίβου Δεληβοριά που μιλάει για τη σχέση του με το παρελθόν.
Και άρχισα να σκέφτομαι τα πρόσωπα που δεν υπάρχουν πια στη ζωή μου, που με διαμόρφωσαν, που μου χάρισαν τόσα πολλά. Οι άνθρωποι αλλάζουν και κάποιοι συνεχίζουν μαζί το ταξίδι της ζωής και κάποιοι αποχωρούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Είναι δύσκολο να κρατήσεις τους ανθρώπους στη ζωή σου για πάντα. Το πάντα δεν υπάρχει, και το λέω, ένω το πιστεύω το δικό μου το πάντα με τον Κ.
Αλλάζουν τα πράγματα στον κόσμο, και αυτά που παλιά θεωρούσα δεδομένο ότι μπορώ να έχω δεν είναι πια δεδομένο. Οι γονείς μου με έκαναν να έχω προτεραιότητα στη ζωή μου τα ταξίδια, γιατί τα ταξίδια και οι νέες εμπειρίες είναι για εμένα η ίδια η ζωή. Οπότε από τότε που απέκτησα κάποια (λιγοστά) χρήματα, έφτιαχνα τη χρονιά μου για να μπορώ να πηγαίνω ταξίδια. Δεν αγόραζα ρούχα, ή αλλά πράγματα μόνο και μόνο για να μπορώ να ταξιδεύω. Προτιμούσα να μη βγω ή να μη φάω έξω για μήνες, για να μπορώ να ταξιδεύω.
Και με αυτά που έγιναν, ακούω, ε, τώρα δε θα πηγαίνουμε και ταξίδια από φόβο. Δεν υπάρχει ο φόβος. Δε θα σταματήσουμε να ζούμε για αυτά που γίνονται. Δε θα σταματήσουμε να πηγαίνουμε σε συναυλίες, γιατί αλλιώς μας νίκησαν. Δεν ζούμε για πολύ και πρέπει να εκτιμούμε τις στιγμές, τους ανθρώπους, την οικογένεια μας γιατί δε θα είμαστε και για πολύ μαζί.
Θεωρώ ότι δε λέω στους γονείς μου και στα αδέρφια μου πόσο πολύ τους αγαπάω συχνά και πρέπει να τους το λέω. Αυτό που γράφω είναι το ερωτικό γράμμα μου σε όλους τους ανθρώπους που αγαπάω. Γιατί είναι εκεί για μένα, γιατί με κάνουν ευτυχισμένη.

3 comments on “Ένα ερωτικό γράμμα

  1. erisadesu
    November 22, 2015

    άνθρωπος που δεν ταξιδέυει είναι άνθρωπος που δεν γνωρίζει…έτσι λέει η μάνα μου…Δεν θα ζήσω με φόβο, προτιμώ να πεθάνω ταξιδεύοντας παρά μένοντας στο ίδιο σημείο με τον φόβο στην καρδιά μου. Καλό είναι να λέμε στους γονείς μας πως τους αγαπάμε κάθε μέρα…και όχι μόνο σε αυτούς αλλά σε όλους γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι η τελευταία φορά έτσι είναι η ζωή.

  2. erisadesu
    November 22, 2015

    να ξέρεις σ’αγαπώ είσαι το φώς μου μέσα σε αυτό το σκοτεινό μέρος που λέγετε ιντερνετ.

    • nikisot
      November 22, 2015

      ❤ ❤

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on November 22, 2015 by in personal.
%d bloggers like this: